IV Niedziela Wielkiego Postu – św. Jana Klimaka

Czwarta niedziela Wielkiego Postu to Niedziela św. Jana Klimaka vel „Drabiniarza” (cs. Ijoann Lestwicznik).

4pic_845_large.jpg

Niedziela ta niesie ze sobą kilka treści:
1. Patron tego dnia to wielki asceta, autor słynnej „Drabiny do Raju” – przewodnika życiowej drogi, jaką w Wielkim Poście przechodzimy tak jakby w pigułce, by ją wypełniać jednak już zawsze w życiu. 

Pustyni mieszkańcem i w ciele aniołem,
cudotwórcą okazałeś się noszący Boga ojcze nasz Janie,
postem, czuwaniem, modlitwą przyjąłeś niebieskie dary,
uzdrawiasz chorych i dusze z wiarą przybiegające do ciebie.
Chwała Temu, który dał tobie moc!
Chwała Temu, który ciebie ukoronował.
Chwała Temu, który przez ciebie wszystkim daje uzdrowienia.
[troparion św. Jana Klimaka; nagranie po rumuńsku]

2. Ewangelia tego dnia (Mk 9, 17-31) opowiada o uzdrowieniu opętanego młodzieńca, co miało miejsce niedługo po słynnym Przemienieniu na Górze Tabor na 40 dni przed Męką, które to w duchowy sposób wspominaliśmy w Drugą Niedzielę Wielkiego Postu. Głównym przekazem tej Ewangelii jest to, że bolączek duchowych i fizycznych nie pozbędziemy się inaczej, jak poprzez modlitwę i post. A to właśnie wypełnił św. Jan Klimak. Rozwinięciem tej nauki jest druga Ewangelia tego dnia (dziewięć błogosławieństw) na cześć świętego.

Przyjdźcie, pracujmy w tajemnej winnicy
i czyńmy w niej owoce pokuty,
nie trudząc się w pokarmach i napojach,
ale w modlitwach i postach poprawiając cnoty,
dzięki czemu Pan żyjącym zgodnie z wolą Bożą
da denara, którym wybawi duszę z długu grzechów,
Jedyny Wielce Miłosierny.
[doxastikon z jutrzni; nagranie po grecku]

3. Ewangelia ta zaznacza, że zbliża się wypełnienie proroctw: cierpienie, śmierć i zmartwychwstanie Mesjasza. Bowiem Chrystus po raz pierwszy w Wielkim Poście mówi, do czego Jego ziemska droga zmierza, jaki jest jej cel: Syn Człowieczy będzie wydany w ręce ludzi. Ci Go zabiją, lecz zabity po trzech dniach zmartwychwstanie.

4. Kanony tego dnia są dwa. Pierwszy jest oczywiście poświęcony św. Janowi Klimakowi.

Natomiast drugi kanon tej niedzieli nawiązuje w pewien sposób do przypowieści o Dobrym Samarytaninie. A to właśnie tej przypowieści poświęcona jest czwarta niedziela Wielkiego Postu w tradycjach zachodniosyryjskiej (aramejskiej) i malankarskiej (indyjskiej), czyli wywodzących się z Antiochii.

Jeden z hymnów malankarskich na tę niedzielę:

Kiedy Adam cierpiał,
ani lewiccy kapłani, ani prorocy nie mogli mu pomoc.
Jednak Pan proroków przybył, i pomógł Adamowi wstać,
zabandażował jego rany,
i podarował mu Swe Ciało i Krew, by go zachować.
O Panie, Któryś schronił mnie w Twym wielkim miłosierdziu,
chwała Tobie!

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s