Święto Połowy Pięćdziesiątnicy

Nastała połowa dni liczonych od zbawczego powstania,
zapieczętowanych w Boskiej Pięćdziesiątnicy,
i oświecamy się światłością z obydwu stron,
jednocząc obie i objawiając nadejście chwały wniebowstąpienia Władcy.
[stichera wieczerni wtorku IV tygodnia Świętej Pięćdziesiątnicy]

Śpiew karpacki po angielsku tej stichery:

W środę czwartego tygodnia od Paschy mija 25 dni od tejże, a jest to zarazem 25 dni do Zesłania Świętego Ducha. Czyli, po prostu połowa okresu Świętej Pięćdziesiątnicy – najbardziej tryumfalnego i radosnego w cerkiewnym roku liturgicznym. Z tej okazji jest święto – które niby znamy, ale gdzieś nam umyka w wirze dnia codziennego – zwane zwyczajnie Połową (Przepołowieniem) Pięćdziesiątnicymidpentecost.jpg

Wynika ono z tradycji żydowskiej, to po pierwsze. Po drugie, wkrótce po tym, jak Jezus Chrystus uzdrowił paralityka z Betesdy – co obchodziliśmy w minioną niedzielę, i co miało miejsce właśnie niedługo przed połową Pięćdziesiątnicy – przemawiając w Świątyni Jerozolimskiej w samo przepołowienie Świąt, wskazał na Siebie jako Mesjasza, Zbawiciela i, wreszcie, Syna Bożego. O tym mówi Ewangelia dnia: J 7, 14-30. Tylko On mógł powstać sam z martwych, i już 25 dni to wydarzenie świętujemy; również dopiero po Jego Wcieleniu, przez co poznaliśmy drugą Osobę Trójcy Świętej, możemy poznać i doświadczyć trzeciej Osoby Trójcy Świętej, i do zstąpienia Tejże pozostało nam właśnie 25 dni. Zatem, święto to, pierwotnie żydowskie, zostaje przeobrażone na sposób chrześcijański, bo Obietnica już się wypełniła. Święto to wskazuje na tak naprawdę najważniejsze chrześcijańskie Prawdy.

Oświeciwszy się, bracia, Zmartwychwstaniem Zbawcy Chrystusa
i osiągnąwszy połowę święta Pańskiego,
zachowajmy szczerze przykazania Boże,
abyśmy byli godni świętować także Wniebowstąpienie
i otrzymać przyjście Świętego Ducha.
[ostatnia stichera jutrzni święta]

Święto to jest ciekawe pod względem liturgicznym. Ma ono trzy własne paremije (fragmenty ze Starego Testamentu) czytane w jego wigilię: Mi 4,2-3; 6, 1-5 i 8; Iz 55, 1-13 oraz Prz 9, 1-9. Ma własny synaksarion i kanon. Ma swoje troparion i kontakion, które śpiewa się aż przez osiem dni, bowiem to święto ma swoją oktawę. W dzień święta oraz jego oddania wyjątkowo jak na Okres Paschalny nie śpiewamy zadostojnika Anioł zawołał (cs. Angel wopijasze), lecz zadostojnik tego święta, co charakteryzuje tylko wielkie uroczystości i okazje: Obce matkom jest dziewictwo i dziwne dla dziewic jest rodzenie dzieci, w Tobie oba pogodziły się, Bogurodzico, przeto Ciebie nieustannie uwielbiamy wszystkie pokolenia ziemi (cs. Czużde materem diewstwo).

Troparion święta, ton 8:
W połowie święta spragnioną moją duszę
napój wodami pobożności,
jak do wszystkich zawołałeś, Zbawco:
„Kto pragnie, niech przyjdzie do mnie i pije”.
Źródło życia naszego, Chryste Boże, chwała Tobie!

Śpiew tego hymnu po arabsku:

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s