Post Bożonarodzeniowy w Cerkwi koptyjskiej (egipskiej)

Post Bożonarodzeniowy (Adwent) w Prawosławnym Kościele Koptyjskim ma trochę wspólnych cech z tradycją bizantyjską, trochę z łacińską, a także posiada trochę własnych ;P

183183.jpg

1. Trwa on 43 dni, czyli zaczyna się 25 listopada – Koptowie posługują się własnym kalendarzem, nieco podobnym do starego stylu. Czemu o trzy dni więcej, niż gdzie indziej na Wschodzie? Otóż, pierwsze  trzy dni pierwotnie nie należały do Adwentu, lecz były poświęcone pamięci wielkiego cudu uniesienia się góry Moqattam w Kairze: ówczesny kalif w sporze z chrześcijanami zarzucił im, że nie mają takiej wiary, jaka jest w Ewangelii, bo w Niej napisane jest „jeśli wasza wiara będzie jak choćby gorczycy ziarna, góry będziecie mogli przenosić”. No i biskupi zarządzili trzy dni srogiego postu i intensywnej modlitwy, po czym góra rzeczywiście się na chwilę uniosła.

2. Podobnie jak w tradycji bizantyjskiej, początek postu liturgicznie nie jest zaznaczony. Również pierwsze dwie z sześciu niedziel Adwentu niczym się nie wyróżniają. Jest po prostu asceza (brak mięsa, nabiału, alkoholu; ryba dozwolona z wyjątkiem śród i piątków; we wszystkie dni nic się nie je od północy do co najmniej południa), i ma to przypominać stopniowe objawianie się Boga – Teofanię (6/19 stycznia), do której też przecież przygotowujemy się Adwentem, tak samo, jak do Bożego Narodzenia, co jest powiązane.

3. Dziesiątego grudnia zaczyna się najważniejsza część koptyjskiego Adwentu, czyli miesiąc Kiahk, nazywany też Miesiącem Maryi. Zmieniają się melodie hymnów na typowe tylko dla tego okresu, każda z niedziel ma swoje czytania i hymnografię. Tak jak w Wielkim Poście czy na wielkie święta, śpiewana jest specjalna wersja psalmu 150:

Zmienia się również struktura nabożeństw dobowych (jutrznia, godziny kanoniczne, wieczernia): pojawia się wiele specjalnych, dodatkowych hymnów, które swą treścią odwołują się do wydarzeń ewangelicznych, a zarazem przed Narodzinami Chrystusa, co przypomina zachodnie obchody Adwentu.

4. Istnieje też specjalne nabożeństwo na czas Kiahku, czyli prawdziwie całonocne czuwanie, nazywane również Cztery i siedem lub Cztery na siedem, bowiem śpiewa się cztery kanony i 7 doksologii Bogurodzicy (zwane Theotokia) – w każdym tygodniu o innej treści. Hymny te muszą być śpiewane żywiołowo, i tak zresztą się dzieje.

Hymn Uczczę Dziewicę (arab. Amdah fi Al-Batul):

Paraliturgiczna pieśń O Mario (arab. Ja Mariam) włączona do tegoż nabożeństwa (uwaga, w drugiej połowie się rozkręca):

Wykonanie tej pieśni przez prawosławną Libankę (rytu bizantyjskiego) Fairuz:

W parafiach to nabożeństwo czuwania sprawowane jest w soboty oraz w noc z 31 grudnia na 1 stycznia. Zdjęcie na początku artykułu pochodzi właśnie z tej służby.

Tak to wygląda w patriarszym soborze w Kairze:

A tak w monasterze:

5. Wspominani są zasadniczo ci sami święci w te same dni, co w tradycji bizantyjskiej. Tylko święto Wprowadzenia Bogurodzicy do Świątyni jest obchodzone w innym terminie, bo 12 grudnia (29 listopada wg kalendarza juliańskiego), czyli osiem dni później, niż w Kościołach prawosławnych tradycji bizantyjskiej i Kościele rzymsko-katolickim.

6. Ostatni dzień koptyjskiego Adwentu, czyli Wigilia, nazywa się Paramon, i jest to dzień ścisłego postu, i a nabożeństwa są bardzo wyjątkowe, zwiastujące radość mającą nadejść najbliższej Nocy, podobnie jak ma to miejsce w tradycji bizantyjskiej.

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s