22 grudnia – Wielki Czwartek

Dwudziestego drugiego grudnia, podobnie jak w Wielki Czwartek, śpiewany jest pełny kanon, tak jak na niedziele i wielkie święta. Kanon zarówno w melodii, jak i treści nawiązuje do tego wielkoczwartkowego. Ma to szczególne znaczenie w związku z Bożym Narodzeniem, czyli świętem Wcielenia – bez niego przecież nie mogłoby być Mistycznej Wieczerzy, na której sam Bóg – a nie zwierzę ofiarne, jak w Starym Testamencie – złożył się nam w ofierze. W Betlejemską Noc Chrystus oddaje się nam na kamieniu groty. W Noc Getsemani oddaje się nam na kamieniu ołtarza, co ponawiamy niemalże każdego dnia w ramach Boskiej Liturgii.

agnbozhjacks.jpeg

Oto śpiewy fragmentów tego kanonu z polskimi napisami: 

Gdy w pełni uczestniczmy w Liturgii, czyli przystępujemy do Priczastia (wszak to słowo oznacza „udział”!), to obraz, wcześniej upadły [przez grzech prarodziców] zostaje w nas przywrócony i stajemy się na nowo stworzeniem na obraz i podobieństwo Boże, jak to jest śpiewane w troparionach: Przedświęcia oraz Wigilii Bożego Narodzenia. Chrystus przez Wcielenie ma udział w człowieczeństwie, my zaś dzięki Jego Wcieleniu i Eucharystycznej ofierze mamy udział w Bóstwie; tak jak to było na początku – to my, przez swój upadek, ten obraz, jak i cały wszechświat, zniekształciliśmy.

Dlatego też absolutnie najważniejszym elementem świętowania Bożego Narodzenia jest przystąpienie do Świętej Eucharystii, rozważenie i docenienie tego. Wszystko inne jest dodatkiem, który ma nam pomóc w przeżywaniu; obecnie te dodatki często wręcz nam przysłaniają ten kamień Nowego Testamentu, jakim jest Wcielenie Boże, i co za nim idzie, Eucharystia; kamień, na którym budowana jest Cerkiew, czyli Ciało Chrystusa, którego On jest głową, a my zaś Jej członkami. Ani szykowna wigilia, ani świąteczny stół uginający się od świątecznych potraw nie zastąpią eucharystycznych Chleba i Wina! Najlepsze prezenty nie zastąpią Daru od Boga! Łączność z rodziną nie zastąpi łączności z Bogiem! Nie będziemy członkami Cerkwi bez udziału w Eucharystii, lecz członkami, mówiąc brutalnie, odciętymi (do tych niewrażliwych: wyobraźcie sobie bycie taką odciętą, porzuconą gdzieś, zakrwawioną ręką – bez życia, niemogącą poruszać się).

Zatem, jeszcze stych Chrystus Pan karmi nas Swoim Świętym Ciałem, chwalmy Go na wieki! – co nawiązuje do wschodniej tradycji dnia dzisiejszego – przeplatany Magnificat Bogurodzicy, który w zachodniej tradycji tego dnia jest czytany w ramach Ewangelii.

Jak zechciałeś w pustyni i w żłobie zwierzęcym spocząć, tak i teraz spocznij w żłobie mojej pozbawionej rozumu duszy i wejdź w moje zbrukane ciało… [II Modlitwa przed przyjęciem Eucharystii]

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s