Kalendarz i my

Co prawda rok cerkiewny rozpoczyna się września, a 1 stycznia to święto Obrzezania Pańskiego oraz św. Bazylego Wielkiego (o czym można przeczytać tutaj) – tym niemniej, refleksja na temat czasu może się pojawić, skoro zaczynamy nowy rok państwowy.

122646.b.jpg

Przez te wszystkie pytania o kalendarze widać, jak bardzo Eucharystia straciła ze Swojej dynamiki,  oczywistości i wiarygodności. Dla nas chrześcijan. Nie ze względu na samą siebie, ale według wiary naszej. Eucharystia jest tą, która nadaje doskonałość (wykończenie) wszystkich Sakramentów. A także cel istnienia i życia. Eucharystia to sakrament, który trzyma wszystkie prawa i proroków. Przez Eucharystię wszystko, co Bóg stworzył, uświęca się. Gdyby Jej nie było, wszystkie sakramenty byłyby tylko ładnymi, wzniosłymi, uroczymi – lecz bez udziału – spektaklami. Całe stworzenie, ze wszystkimi swymi właściwościami, w złożonych Darach wznosi się Duchem, przez Logos-Chrystusa, do Ojca. A Ojciec Duchem oświęca Dary i przemienia je w Ciało i Krew Synowe, za wszystko i dla wszystkich.

Tym i czas, i historia, chronologia i kalendarz się uświęcają. To nie kalendarz uświęca nas. Cerkiew Duchem uświęca kalendarz. Nie strzeże nas kalendarz, lecz to my musimy strzec siebie od kalendarza. Bowiem kalendarz zależy od Cerkwi, a nie Cerkiew od kalendarza. To Cerkiew jest miejscem i czasem zbawienia. Zbawienia, które nie zależy od kalendarza. Lecz zależy od synergii [współpracy] wiary i łaski.

Świat żyje w czasie jednego Dnia. Świat jest w tym Dniu, w który jest służona ostatnia Wieczerza. Cały czas świata jest podporządkowany służeniu Wieczerzy i służeniu dla Wieczerzy. Gdyby chrześcijanie baczyli na siebie, tęskniąc za Ucztą oraz Tym, Który daje Ją i Który się daje z Niej, nie zwracaliby uwagi ani na dni, ani na miesiące, ani na lata. Lecz zwracaliby uwagę na to, aby wejść w Eucharystię w odświętnym ubraniu, na ile tylko można. I byłoby dla nas najważniejszym, byśmy się znaleźli wśród Panien roztropnych. Tymi, które w rękach trzymały lampy z oliwą – nie kalendarze. Bo nie znały ani godziny, ani dnia, ani roku, kiedy Oblubieniec-Król przyjdzie. Ale strzegły miłości, tęsknoty i wzywania Go.

Tekst oryginalny

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s