Święty i Wielki Czwartek – liturgicznie

Wielki Czwartek to początek Triduum Paschalnego (w łac. również Triduum Sacrum, po grecku Trimeron, po arabsku As-Salasijja – niekiedy jako As-Salasijja ‚id Al-Fish), czyli szczytu roku liturgicznego w każdym Kościele, a przede wszystkim w Historii Zbawienia. Zaczynają dziać się największe Misteria – Tajemnice.

Słowo powiedziało uczniom:
„Idźcie, przygotujcie Paschę w Wieczerniku,
umacniającą rozum, Paschę inaugurującą Tajemnice,
słowem prawdziwym i bez kwasu,
wysławiajcie wspaniałą łaskę”.
[z 9-tej pieśni Kanonu Wielkiego Czwartku]

Skupię się na tradycji bizantyjskiej z kilkoma elementami Cerkwi orientalnych i tradycji łacińskiej, ale wygląda to bardzo podobnie nie tylko w ramach rytów wschodnich, ale także i zachodnich. Są to najstarsze nabożeństwa, zatem najbardziej podobne do siebie, bez względu na szerokość geograficzną.

01x.jpg

1. Kolor szat liturgicznych jaśniejszy; zgodnie z regułami Świętej Góry Athos, powinien być to czerwony ze złotymi elementami – i rzeczywiście, w wielu parafiach na świecie tak to wygląda, choć można też spotkać fiolet (za mało uroczyście) albo nawet biel (to przesada). Ale wystrój cerkwi pozostaje czarny, jednak  Czytaj dalej „Święty i Wielki Czwartek – liturgicznie”

Reklamy

Ostatnia Wieczerza o… dziewiątej rano

Kilka lat temu ten mój tekst ukazał się na cerkiew.pl, a potem również na cerkiew.info. Po naniesieniu kilku drobnych poprawek publikuję ten tekst również tutaj, bo, niestety, temat wciąż jest bardzo aktualny.

4_5b.jpg

ODZWIERCIEDLENIE
Wielki Tydzień, w cs. Strastnaja Sedmica, to niewątpliwie najważniejszy czas w roku dla każdego prawosławnego chrześcijanina traktującego Czytaj dalej „Ostatnia Wieczerza o… dziewiątej rano”