6 stycznia – święto Objawienia Pańskiego (Epifania) treściowo

Szóstego stycznia obchodzimy jedno z najstarszych i najchwalebniejszych świąt chrześcijańskich, jakim jest Objawienie Pańskie.

fresca_manastire_sf_gherasim_foto_bogdan_zamfirescu-22.jpg

Pierwotnie było obchodzone ono jednego dnia ze świętem Narodzenia Chrystusa oraz pokłonem Trzech Króli. Obecnie tę praktykę zachowuje tylko Cerkiew ormiańska.

Pozostałe Kościoły Wschodu i Zachodu rozdzieliły te święta. Przy czym Wschód 25 grudnia obchodzi Boże Narodzenie i pokłon Trzech Króli, zaś 6 stycznia Objawienie Pańskie jako Chrzest Chrystusa w rzece Jordan, zaś Zachód 25 grudnia świętuje samo Boże Narodzenie, 6 stycznia Objawienie Pańskie jako pokłon Trzech Króli, zaś w niedzielę po 6 stycznia Objawienie Pańskie jako Chrzest Chrystusa w rzece Jordan. Pozostałości tego, że pierwotnie wszystko to obchodzono jednego dnia, widać w następujących rzeczach:

1. W Poście Bożonarodzeniowym, zwłaszcza w tradycjach łacińskiej i egipskiej, podkreślane są motywy czuwania (jak pasterze w Betlejem, ale i na powtórne Objawienie Chrystusa – to jest Jego przyjście na Sąd Ostateczny) oraz św. Jana Chrzciciela jako Przygotowującego i Poprzednika.
2. Struktura hymnów oraz nabożeństw, zarówno samych okresów Przedświęcia jak i samego Święta analogiczne. A to zaś wszystko nawiązuje do Święta Świąt – Paschy. Dlatego Boże Narodzenie i Epifania razem tworzą Zimową Paschę, z 12 wielkich świąt są one najważniejsze.
3. Wieczerze wigilijne w przededniu świąt oraz totalny brak postu w dniu święta, niezależnie, kiedy by ono nie wypadało.

Wśród polskich prawosławnych to święto ma wiele nazw: Epifania, Teofania, Objawienie Pańskie, Bogojawlenje, Kreszczenie, Chrzest Pański, Jordan. Również w arabskiej tradycji prawosławnej istnieje kilka określeń tej uroczystości: ʿĪd aḏ̣-Ḏ̣uhūr al-Ilahī (święto Objawienia Boskiego), ʿĪd al-Anwār (Święto Świateł), ʿĪd al-Ḡiṭās, (Święto Zanurzenia), ʿĪd ad-Dinḥ (Święto Błysku/Objawienia).

To w tym dniu objawia się Trójca Święta. To w tym dniu dowiadujemy się, że Syn Boży stał się człowiekiem, i jest zapowiadanym Mesjaszem (Chrystusem) – od Narodzin, które właśnie świętowaliśmy, aż do teraz, prowadził tzw. życie ukryte. To jest objawienie, że Jezus Chrystus jako jedyny jest bezgrzeszny (od razu wychodzi z wody). To jest objawienie, że zaczyna Swoją działalność (od razu po tym idzie pościć 40 dni i nocy na pustynię, i wtedy zaczyna głosić Ewangelię). To jest objawienie, że Stary Testament mija, nastaje Nowe Przymierze – ostatni prorok Starego Testamentu, Jan Chrzciciel, chrzci Chrystusa wskazując na Niego, że to Ten jest Obiecanym Zbawicielem. To jest objawienie podstawowego Sakramentu: chrztu świętego.

Wy wszyscy, którzyście ochrzczeni w Chrystusie, przyobklekliście się w Chrystusa, alleluja! [śpiew rumuński]

Dzisiaj Bóg materię uświęca, dzięki czemu żywioły na powrót są źródłem życia (doczesnego i wiecznego), a nie postrachem, jak to się stało przy upadku pierwszych ludzi. To jest rozpoczęcie drogi do sedna Historii Zbawienia, czyli Paschy, co wyraża jeden z hymnów jutrzni Wigilii Epifanii:

Zaśpiewajmy, ludzie, Zrodzonemu z Dziewicy,
i chrzczonemu w rzece Jordan, i zawołajmy do Niego:
Królu wszelkiego stworzenia, daruj nam nieosądzenie,
w czystej radzie, wiernie dostąpić
Twego Świętego Powstania z martwych na trzeci dzień.

I faktycznie, niedługo po święcie Epifanii rozpoczyna się Triod Postna – 71dniowa podróż do Paschy Chrystusowej…

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s